Σύντομη ιστορία

Η ιστορία της Κορέας χρονολογείται από το 2.333 π.Χ., όταν ιδρύθηκε το Γκοτζοσόν. Σύμφωνα με τον μύθο, ιδρύθηκε από τον μυθικό Ντανγκούν, ο πατέρας του οποίου κατέβηκε από τους ουρανούς και η μητέρα του μεταμορφώθηκε από αρκούδα. Η Κορέα είναι σήμερα μια δημοκρατία. Η σημαντικότερη δυναστεία ήταν η δυναστεία Τζοσόν (Τζοσόν – στα κορεατικά: Οίκος Γι του Τζοντζού, 全州李氏). Κυβέρνησε από το 1392 έως το 1910, όταν η Κορέα καταλήφθηκε από την Ιαπωνία.

Οι Κορεάτες εξακολουθούν να τιμούν αυτή τη δυναστεία μέχρι και σήμερα μέσω διαφόρων φεστιβάλ και εορτασμών. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 1987. Ένας από τους προέδρους (Κιμ Νταε-τζούνγκ) κέρδισε μάλιστα το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2000. Το 2013, μια γυναίκα – η κόρη ενός πρώην προέδρου – ανέλαβε την προεδρία.

Ωστόσο, δεν παρέμεινε για πολύ στη νέα της θέση, καθώς οι κατηγορίες για διαφθορά εναντίον της κορυφώθηκαν το 2016.  Οι σχέσεις με τον βόρειο γείτονά της – τη Βόρεια Κορέα – είναι επί του παρόντος τεταμένες. Οι δύο χώρες χωρίζονται από μια λωρίδα γης μήκους άνω των 200 χλμ. Θα συναντήσετε κυρίως σύγχρονα κτίρια, καθώς πολλά καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου.

Άνθρωποι

Οι άνθρωποι είναι ανοιχτοί, χαρούμενοι, περίεργοι, ευέλικτοι και μερικές φορές ακόμη και λίγο αφηρημένοι ή αποσπασμένοι. Στις πόλεις, έχουν συνηθίσει τους ξένους και γνωρίζουν τα βασικά της αγγλικής γλώσσας, αλλά παρόλα αυτά, μερικές φορές ντρέπονται να μιλήσουν. Συνήθως είναι ο ξένος που ξεκινά τη συζήτηση. Οι άνθρωποι στην ύπαιθρο φορούν παραδοσιακά ρούχα και δεν γνωρίζουν καμία αγγλική λέξη, αλλά αυτό κάνει την επικοινωνία μαζί τους ακόμα πιο διασκεδαστική! Συχνά ρωτούν: «Πόσων ετών είσαι;». Είναι μια απολύτως φυσιολογική ερώτηση, οπότε μην ανησυχείτε. Αυτό συμβαίνει επειδή οι Κορεάτες δείχνουν πάντα σεβασμό στους μεγαλύτερους.

Αργίες και γιορτές

Κατά τη διάρκεια των επίσημων αργιών, μόνο οι κρατικές υπηρεσίες και οι τράπεζες είναι κλειστές. Οι Κορεάτες γιορτάζουν τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου. Μια ενδιαφέρουσα γιορτή είναι η Ημέρα του Δέντρου – στις 5 Απριλίου – ή τα Γενέθλια του Βούδα – στα τέλη Απριλίου και στις αρχές Μαΐου. Αν γιορτάζετε την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, αξίζει να σημειώσετε ότι στις 14 Φεβρουαρίου οι γυναίκες δίνουν δώρα στους άνδρες, ενώ στις 14 Μαρτίου συμβαίνει το αντίστροφο. Και ενώ εμείς «γιορτάζουμε» την άφιξη του Αγίου Μαρτίνου στις 11 Νοεμβρίου, οι Κορεάτες γιορτάζουν την Ημέρα του Pepero, όταν τα ερωτευμένα ζευγάρια ανταλλάσσουν μεταξύ τους μπαστούνια Pepero. Μια άλλη ενδιαφέρουσα παράδοση είναι την 1η Ιανουαρίου, όταν δίνουν στα παιδιά της οικογένειάς τους κάποια χρήματα.

Τον Απρίλιο θα βρείτε τα περισσότερα φεστιβάλ, παρελάσεις και εορτασμούς. Αυτή είναι η περίοδος που οι τοπικές κερασιές βρίσκονται σε πλήρη άνθιση, γεγονός που ενισχύει ακόμη περισσότερο την τοπική ατμόσφαιρα.

Φεστιβάλ Jinhae Gunhangje (진해군항제)

Αυτό το φεστιβάλ είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο γνωστά ανοιξιάτικα φεστιβάλ της χώρας, προσελκύοντας πάνω από 2 εκατομμύρια τουρίστες κάθε χρόνο. Ξεκινά με έναν εορτασμό προς τιμήν της Δυναστείας Τζόσεον, γνωστής και ως Δυναστεία Ι ή Ρ. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, μπορείτε να παρακολουθήσετε εντυπωσιακές παρελάσεις Κορεατών με παραδοσιακές ενδυμασίες και να δοκιμάσετε τοπικά εδέσματα. 

Φεστιβάλ Starlight (Yeojwacheon – Σημείο ανθοφορίας κερασιών)

Αν σας αρέσουν οι βραδινές βόλτες στην Πράγα, απολαμβάνετε τη θέα των φωτισμένων μνημείων και δεν χάνετε ποτέ το Φεστιβάλ των Φώτων της Πράγας, τότε το Φεστιβάλ Starlight είναι ακριβώς αυτό που ψάχνετε. Αποτελεί μέρος του Φεστιβάλ Jinhae Gunhangje. Γύρω από τον ποταμό Yeojwacheon, θα απολαύσετε ένα σόου με λέιζερ, μια φωτισμένη γέφυρα και τις γύρω κερασιές. Συνήθως περιλαμβάνει και μια εντυπωσιακή επίδειξη πυροτεχνημάτων. 

Βασιλική παρέλαση και στρατιωτική μπάντα

Η βασιλική παρέλαση στους δρόμους πραγματοποιείται κάθε χρόνο γύρω από τον κυκλικό κόμβο Jungwon. Με επικεφαλής τον Ναύαρχο Yi Sun-sin και τον στρατό του, τιμά τις στρατιωτικές νίκες που επιτεύχθηκαν κατά τη διάρκεια της Δυναστείας Joseon. Κοντά στο Λύκειο Jinhae και στους γύρω δρόμους, μπορείτε να ακούσετε τους ήχους της στρατιωτικής μπάντας και να θαυμάσετε την παράσταση της στρατιωτικής φρουράς τιμής.

Πολιτισμός

Οι Κορεάτες μεγαλώνουν με την αρχή να δείχνουν σεβασμό και ταπεινότητα προς τους μεγαλύτερους και, γενικότερα, προς τις αρχές. Η γλώσσα τους διακρίνει μάλιστα έξι επίπεδα επίσημης και ανεπίσημης προσφώνησης. Στην κοινωνία, δίνεται έμφαση στον κολεκτιβισμό. Διατηρούν τις παραδοσιακές αξίες και αποδίδουν μεγάλη σημασία στις σχέσεις, όχι μόνο στους οικογενειακούς δεσμούς. Ο Βουδισμός, ο Κομφουκιανισμός και ο Χριστιανισμός (Προτεσταντισμός) είναι ευρέως διαδεδομένοι στην κοινωνία.

Ιδιαιτερότητες και διαφορές

• Το να φυσάς τη μύτη σου δημόσια θεωρείται κακή συμπεριφορά,
• Δεν ανταλλάσσουν δώρα γενεθλίων μεταξύ τους,
• Όταν τρώνε, γονατίζουν στο πάτωμα και δεν τεντώνουν τα πόδια τους κάτω από το τραπέζι.

Η σημαία ονομάζεται επίσημα Taegeukgi – 태극기 / 太極. Στο κέντρο βρίσκεται το κόκκινο και μπλε σύμβολο του γιν-γιανγκ, ενώ σε κάθε μία από τις τέσσερις γωνίες υπάρχει ένα τρίγραμμα. Το σύμβολο Taegeuk αντανακλά την αιώνια παράδοση της αρμονίας μεταξύ των δύο αντιθέτων, του γιν και του γιανγκ, η οποία πηγάζειαπό τον Ταοϊσμό αλλά είναι παρούσα σε όλες τις φιλοσοφικές σχολές της Κορέας – στον Κομφουκιανισμό, τον Βουδισμό, τον Σαμανισμό και ίσως ακόμη και στον Χριστιανισμό. Το λευκό φόντο της σημαίας συμβολίζει το φως και την αγνότητα και εκφράζει την επιθυμία του κορεατικού λαού για ειρήνη. Τα τέσσερα τριγράμματα γύρω από το κέντρο συμβολίζουν τον ουρανό, τη γη, τη φωτιά και το νερό. Μαζί, αυτά τα στοιχεία εκφράζουν την κοσμική αρμονία και ενότητα. Η σημαία αντιπροσωπεύει το ιδανικό της εθνικής ευημερίας και της παγκόσμιας αλήθειας, τα οποία όλοι οι Κορεάτες έχουν στην καρδιά τους.

Στις παραδοσιακές τέχνες περιλαμβάνεται το «γκουγκάκ», που μεταφράζεται ως «εθνική μουσική», καθώς και άλλες μορφές τέχνης, όπως οι καλλιτεχνικοί χοροί, τα τραγούδια και οι παραστάσεις. Επιπλέον, οι Κορεάτες έχουν κληρονομήσει από τους προγόνους τους ένα ευρύ φάσμα εθνικών χορών, όπως το «σαλπουρίτσουμ» (χοροί πνευματικού εξαγνισμού), το «γκουτσούμ» (σαμανικοί τελετουργικοί χοροί), το «ταεπγιόνγκμου» (χοροί ειρήνης), το «χαλιάνγκτσουμ» (κυριολεκτικά «τεμπέλικοι» χοροί), το «μπουτσάετσουμ» (χοροί διασκέδασης), το «γκεόμου» (χορός με σπαθί) και το «σούνγκμου» (χοροί μοναχών). Επιπλέον, το talchum (χορός με μάσκες) και το pungmul nori (μουσική παράσταση) είναι γνωστά για τον σατιρικό τους χαρακτήρα. Η ζωγραφική και η καλλιγραφία ασκούνται από την αρχαιότητα και έχουν επηρεαστεί από την Κίνα. Αξίζει επίσης να αναφερθούν η κεραμική και η χειροτεχνία.

Η παραδοσιακή ενδυμασία της Νότιας Κορέας είναι γνωστή ως «hanbok». Πρόκειται για ενδύματα χωρίς τσέπες που χαρακτηρίζονται από τα ζωηρά τους χρώματα. Μέχρι και σήμερα, αυτή η ενδυμασία φοριέται σε παραδοσιακές γιορτές ή φεστιβάλ.

Γλώσσα

Η επίσημη γλώσσα είναι η κορεατική. Δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα να επικοινωνήσετε στα αγγλικά στις πόλεις και στις τουριστικές περιοχές, ιδιαίτερα με τη νεότερη γενιά. 

Τουρισμός

Αν και η Νότια Κορέα έχει πολλά να προσφέρει, παραμένει κάπως στη σκιά του πιο διάσημου και γνωστού ανατολικού γείτονά της – της Ιαπωνίας. Οι περισσότεροι τουρίστες συγκεντρώνονται στη Σεούλ, την πρωτεύουσα, όπου βρίσκονται όλες οι ανέσεις. Όπου κι αν πάτε, θα συναντήσετε περίεργους Κορεάτες με τα πιο πρόσφατα smartphone και φωτογραφικές μηχανές, ειδικά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες, όταν βγαίνουν για ημερήσιες εκδρομές.

Γεωγραφία

Η χώρα βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Κορεατικής Χερσονήσου. Υπάρχουν πολλά άλλα μικρά νησιά κοντά, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι το νησί Τζέτζου. Είναι επίσης ενδιαφέρον επειδή φιλοξενεί το υψηλότερο σημείο της Κορέας, το σβησμένο ηφαίστειο Χαλλασάν, και είναι το μόνο μέρος σε ολόκληρη τη χώρα που βρίσκεται στην υποτροπική ζώνη. Στα δυτικά, η Κορέα βρέχεται από τη Κίτρινη Θάλασσα, και στα ανατολικά από τη Θάλασσα της Ιαπωνίας. Λόγω της μεταπολεμικής εχθρότητας προς τους Ιάπωνες, οι Κορεάτες αναφέρονται στη Κίτρινη Θάλασσα ως Δυτική Θάλασσα και στη Θάλασσα της Ιαπωνίας ως Ανατολική Θάλασσα. Η Κορέα είναι μια πολύ ορεινή χώρα, αλλά στο νότο υπάρχουν πεδινές εκτάσεις, οι οποίες καλύπτουν μόνο περίπου το 30 τοις εκατό της έκτασης της χώρας.