Business Class της Turkish Airlines από το Κανκούν προς την Κωνσταντινούπολη (B787): η εξυπηρέτηση αντιστάθμισε τη μέτρια
Περίμενα αυτό το αεροπορικό εισιτήριο σχεδόν μέχρι την τελευταία στιγμή.
Ήθελα να οργανώσω το ταξίδι μου στο Μεξικό χρησιμοποιώντας δύο ξεχωριστά εισιτήρια μονής διαδρομής με πόντους. Την πτήση προς το Μεξικό με την Air France σε business class και την πτήση επιστροφής με την Turkish Airlines χρησιμοποιώντας πόντους από την Aegean.
Αλλά δεν μου άρεσε καθόλου η ιδέα να αγοράσω ένα μόνο εισιτήριο και μετά να μην ξέρω για αρκετές εβδομάδες πώς θα γυρίσουμε σπίτι.
Τελικά, δύο θέσεις έγιναν διαθέσιμες λίγο λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν την αναχώρηση. Και η αναμονή άξιζε τον κόπο.
55.000 μίλια για μια πτήση σε business class από το Κανκούν προς την Πράγα
Η Turkish Airlines συχνά διαθέτει επιπλέον θέσεις σταδιακά. Από την εμπειρία μου, όταν κάνετε κράτηση μέσω του προγράμματος Miles+Bonus της Aegean, αξίζει λοιπόν να ελέγχετε τη διαθεσιμότητα ακόμη και σχετικά λίγο πριν την αναχώρηση.
Είναι όμως μια διαδικασία που προκαλεί λίγο άγχος. Ειδικά αν χρειάζεστε δύο θέσεις και το ταξίδι σας αποτελείται από πολλά ξεχωριστά εισιτήρια.
Τελικά, ολόκληρο το δρομολόγιό μας Κανκούν–Κωνσταντινούπολη–Πράγα κόστισε 55.000 μίλια συν 393 ευρώ ανά άτομο.
Τα τέλη συνολικού ύψους 393 ευρώ δεν είναι ακριβώς ευκαιρία. Ούτε εξαιρετικά, ούτε απαίσια.
Ωστόσο, για ένα εισιτήριο απλής μετάβασης σε business class από το Μεξικό στην Πράγα, που κλείστηκε λίγο λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν την αναχώρηση, μου φάνηκε ακόμα μια πολύ καλή προσφορά.
Ευτυχώς, είχα πολλές μίλια της Aegean. Τα περισσότερα τα κέρδισα από πτήσεις με καλή σχέση ποιότητας-τιμής με την Air India στην business class από το Μιλάνο στη Μελβούρνη, με τη Lufthansa στην πρώτη θέση από το Κάιρο στην Ιαπωνία, καθώς και από διάφορα μακρινά ταξίδια στην οικονομική θέση. Πιθανότατα τα περισσότερα προήλθαν από μια πτήση με την Ethiopian Airlines από την Τζακάρτα στο Μάντσεστερ μέσω της Αντίς Αμπέμπα.
Επομένως, δεν χρειάστηκε καν να καταφύγω στη μεταφορά RevPoints.
Και μας έμειναν ακόμη αρκετά μίλια για το ταξίδι επιστροφής με την Emirates στην business class από την Ιαπωνία προς την Πράγα δύο μήνες αργότερα.
Αλλά ας επιστρέψουμε στο Κανκούν.
- Διαδρομή: Κανκούν CUN – Κωνσταντινούπολη IST
- Διάρκεια πτήσης: 12 ώρες και 15 λεπτά
- Θέση: 3E
- Αεροσκάφος: Boeing 787-9
Ένα Uber από το θέρετρο και check-in σε 2 λεπτά
Πήραμε ένα Uber από το Catalonia Resort προς το αεροδρόμιο και φτάσαμε περίπου 3 ώρες πριν την αναχώρηση.
Το check-in ήταν εξαιρετικό. Η Turkish Airlines διαθέτει ειδικό γκισέ για την business class και, στην πραγματικότητα, περάσαμε εκεί μόνο περίπου 2 λεπτά.
Το εισιτήριό μας δεν περιλάμβανε γρήγορη πρόσβαση στον έλεγχο ασφαλείας στο Κανκούν, αλλά περιλάμβανε πρόσβαση στο lounge του συνεργάτη.
Το lounge στο Κανκούν; Μην καθυστερείτε εκεί για πολύ ώρα
Το lounge στο αεροδρόμιο του Κανκούν είναι από αυτά που σίγουρα δεν θα με έκαναν να φτάσω νωρίς στο αεροδρόμιο.
Βρίσκεται σε ένα υπόγειο χωρίς παράθυρα, είναι αρκετά στενό και η ποικιλία φαγητού ήταν φτωχή. Δεν βρήκαμε την ατμόσφαιρα ιδιαίτερα ελκυστική, οπότε μείναμε εκεί μόνο για λίγο.
Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να πάμε να κάνουμε μερικές αγορές της τελευταίας στιγμής γύρω από το αεροδρόμιο.
Πρώτη εντύπωση από την καμπίνα: λίγο «μέτρια»
Η επιβίβαση ξεκίνησε στην ώρα της και ήταν καλά οργανωμένη ανά ομάδες. Δεν υπήρχε χάος στην πύλη.
Πετάξαμε με ένα Boeing 787-9, ένα αεροσκάφος της Turkish Airlines που διαθέτει τη νεότερη business class. Με την πρώτη ματιά, όμως, η καμπίνα μου φάνηκε λίγο ψυχρή.
Το μαύρο και το πολύ σκούρο γκρι κυριαρχούν στη χρωματική παλέτα. Κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν κομψό. Εμένα, όμως, μου φάνηκε μάλλον μονότονο.
Τα καθίσματα είναι διατεταγμένα σε διάταξη 1–2–1, οπότε κάθε επιβάτης έχει άμεση πρόσβαση στο διάδρομο. Καταφέραμε να εξασφαλίσουμε το τελευταίο διαθέσιμο ζευγάρι των λεγόμενων «καθισμάτων νεόνυμφων» στη μέση.
Αν ταξιδεύετε ως ζευγάρι, αυτές είναι οι καλύτερες θέσεις στην καμπίνα. Καθόσαστε κοντά ο ένας στον άλλο και μπορείτε να συνομιλείτε κανονικά.
Το κάθισμα είναι μοντέρνο, αλλά αρκετά στενό
Ακόμα και αφού κάθισα στη θέση μου, η πρώτη μου εντύπωση δεν είχε αλλάξει και πολύ.
Αν πετούσα για πρώτη φορά στην business class, μάλλον θα ήμουν ενθουσιασμένος. Όμως, έχοντας ταξιδέψει με άλλες αεροπορικές εταιρείες, το κάθισμα μου φάνηκε λίγο στενό.
Μου θύμισε τη business class της Hainan Airlines, αν και πιστεύω ότι η Turkish είναι ελαφρώς καλύτερη. Η Allegris της Lufthansa ή η νέα business class της Air France, ωστόσο, διαθέτουν ένα σημαντικά καλύτερο «υλικό προϊόν».
Το κάθισμα είναι σχετικά στενό και δεν υπάρχει πολύς αποθηκευτικός χώρος γύρω του. Τα καθίσματα δίπλα στο παράθυρο, τουλάχιστον όταν τα κοιτάζεις από το διάδρομο, μου φάνηκαν λίγο πιο ευρύχωρα.
Το μεγαλύτερο μειονέκτημα είναι η ιδιωτικότητα. Δεν υπάρχει πόρτα ή ουσιαστικό διαχωριστικό που να σας χωρίζει από το διάδρομο.
Τουλάχιστον υπάρχει ένα πτυσσόμενο πλαστικό διαχωριστικό μεταξύ των δύο μεσαίων καθισμάτων. Φυσικά, δεν το χρειαστήκαμε. Αλλά αν κάθεστε δίπλα σε έναν άγνωστο, πρακτικά δεν θα βρίσκεστε στο οπτικό πεδίο του άλλου.
Κατά τα άλλα, δεν έχω πολλά παράπονα όσον αφορά την καμπίνα. Ήταν πεντακάθαρη, τα καθίσματα φαίνονταν μοντέρνα και όλα λειτουργούσαν άψογα.
Η οθόνη έχει καλό μέγεθος και, πάνω απ’ όλα, ανταποκρίνεται πολύ γρήγορα. Τα ακουστικά ήταν επίσης καλά.
Το πλήρωμα ήταν λίγο απόμακρο, αλλά η εξυπηρέτηση ήταν άψογη
Αρχικά, το πλήρωμα μου φάνηκε λίγο απόμακρο. Ίσως λίγο υπερβολικά «σνομπ» και αυστηρά προσκολλημένο στους κανονισμούς.
Δεν ήταν δυσάρεστοι. Απλά μην περιμένετε την χαλαρή και φιλική συμπεριφορά που συναντάτε μερικές φορές σε άλλες αεροπορικές εταιρείες.
Η εξυπηρέτηση, ωστόσο, ήταν εξαιρετική. Εδώ είναι που η Turkish Airlines αποδεικνύει πραγματικά γιατί η business class της έχει τόσο καλή φήμη.
Ο σεφ εν πτήσει είναι επίσης μια ωραία πινελιά. Βέβαια, είναι εν μέρει θέαμα. Αλλά ταιριάζει καλά με τη συνολική εξυπηρέτηση και δίνει καλή εντύπωση.
Ένα υπέροχο σετ προϊόντων περιποίησης
Ως συλλέκτης τσαντών με προϊόντα περιποίησης, η Turkish Airlines με ενθουσίασε πραγματικά!
Δίνουν σε καθέναν από εμάς ένα σετ προϊόντων περιποίησης που διαφέρει ελαφρώς – μαύρο για τους άνδρες και μπεζ για τις γυναίκες.
Επιπλέον, η τσάντα είναι πραγματικά όμορφη και πρακτική. Ωστόσο, περιέχει βασικά μόνο τα συνήθη είδη, όπως μάσκα ύπνου, κάλτσες, οδοντόκρεμα και οδοντόβουρτσα, καθώς και ενυδατικές κρέμες.
Εκτός από το σετ προϊόντων περιποίησης, ο κλασικός συνδυασμός μαξιλαριού, κουβέρτας και παντοφλών (πολύ άνετων) μας περιμένει στο κάθισμα,
Το φαγητό ήταν το καλύτερο μέρος ολόκληρης της πτήσης
Ακόμη και πριν την απογείωση, μας πρόσφεραν ένα ποτό καλωσορίσματος και ένα υγρό μαντηλάκι.
Στη συνέχεια, το πλήρωμα μοίρασε το μενού, το οποίο κρατήσαμε μαζί μας καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης και το χρησιμοποιήσαμε για να επιλέξουμε τόσο το δείπνο όσο και το πρωινό μας.
Με εξέπληξε η αρκετά εκτεταμένη επιλογή κρασιών και αποσταγμάτων, αλλά δεν υπήρχαν καθόλου κοκτέιλ.
Μετά την απογείωση, μας σερβίρθηκαν μερικά μικρά καναπεδάκια. Στη συνέχεια, μας προσφέρθηκε ένα ακόμη ποτό με ξηρούς καρπούς, και μόνο τότε ξεκίνησε η πραγματική εξυπηρέτηση του γεύματος.
Όλα σερβιρίστηκαν σταδιακά. Δεν υπήρξαν μεγάλες καθυστερήσεις, αλλά ταυτόχρονα δεν είχαμε την αίσθηση ότι το πλήρωμα καμπίνας προσπαθούσε να απομακρύνει τα πιάτα όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Το μενού προσέφερε πολλές επιλογές και δεν δυσκολευτήκαμε καθόλου να διαλέξουμε.
Μου άρεσε επίσης πολύ η διακόσμηση του τραπεζιού με ένα μικρό ψεύτικο κερί. Είναι βέβαια λίγο χαζό, αλλά είναι ακριβώς τέτοιες λεπτομέρειες που μπορούν να κάνουν την ατμόσφαιρα στο αεροσκάφος πολύ πιο ευχάριστη.
Μετά τη σούπα ήρθε το κύριο πιάτο. Επέλεξα το μοσχάρι και ήταν απολύτως υπέροχο.
Τα επιδόρπια ήταν επίσης πολύ καλά. Είχαν υπέροχη γεύση, αλλά ταυτόχρονα δεν ήταν υπερβολικά βαριά. Μετά το γεύμα, δεν ένιωσα ότι θα περνούσα ώρες να γυρίζω από τη μια πλευρά στην άλλη αντί να κοιμηθώ.
Μας έδωσαν το δικό μας μπουκάλι νερό για τη νύχτα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης, ποτά και μικρά σνακ, όπως πατατάκια και ξηροί καρποί, ήταν επίσης διαθέσιμα δωρεάν στην κουζίνα του αεροσκάφους.
Δεν τα χρησιμοποιήσαμε. Μετά το πλήρες γεύμα, δεν υπήρχε πλέον ανάγκη.
Δεν κοιμήθηκα πολύ καλά, αλλά δεν οφειλόταν αποκλειστικά στο κάθισμα
Μόλις το κάθισμα αναδιπλώθηκε σε κρεβάτι, έγινε για άλλη μια φορά σαφές ότι είναι αρκετά στενό. Αυτό το παρατήρησα κυρίως στον χώρο για τα πόδια.
Ταυτόχρονα, όμως, δεν ήμουν καθόλου κουρασμένος. Και φυσικά, δεν μπορώ να κατηγορήσω την Turkish Airlines γι’ αυτό.
Τελικά, δεν κοιμήθηκα πολύ. Παρ’ όλα αυτά, δεν βαρέθηκα ούτε για μια στιγμή κατά τη διάρκεια της 12ωρης πτήσης.
Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, δεν είδα ούτε ένα από τα βίντεο που είχα κατεβάσει. Το σύστημα ψυχαγωγίας κατά τη διάρκεια της πτήσης ήταν περισσότερο από αρκετό για να με κρατήσει απασχολημένο καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης.
Η επιλογή ταινιών και τηλεοπτικών σειρών ήταν καλή, η οθόνη ανταποκρινόταν γρήγορα και δεν είχα κανένα πρόβλημα με τα χειριστήρια. Κάτι που, στην πραγματικότητα, αποτελεί αρκετά μεγάλο έπαινο για ένα σύστημα ψυχαγωγίας κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Ένα φανταστικό ποτό αποτοξίνωσης και ένα πολύ καλό πρωινό
Πριν από το πρωινό, το πλήρωμα καμπίνας σέρβιρε ένα ποτό αποτοξίνωσης. Και ήταν φανταστικό.
Στη συνέχεια, έφαγα λίγο γιαούρτι με γρανόλα. Ένα ελαφρύ, απλό και πολύ νόστιμο πρωινό πριν την προσγείωση.
Η κοπέλα μου επέλεξε μια ομελέτα με πατάτες, η οποία ήταν επίσης καλή. Μόνο ο καφές δεν ήταν στο ύψος των προσδοκιών.
Ένα μικρό κουτί σοκολατάκια ήταν η τέλεια πινελιά για το τέλος της πτήσης. Άλλη μια μικρή λεπτομέρεια που δεν έχει καμία σημασία, αλλά είναι μια ωραία πινελιά.
Κατευθείαν στη γραμμή ταχείας εξυπηρέτησης κατά την άφιξη
Μετά την προσγείωση στην Κωνσταντινούπολη, είχαμε περίπου έξι ώρες αναμονής πριν από την πτήση μας για την Πράγα.
Πρώτα, όμως, έπρεπε να περάσουμε από τον έλεγχο ασφαλείας για τους επιβάτες με ανταπόκριση. Υπάρχει μια ειδική γρήγορη λωρίδα για την business class, και η όλη διαδικασία διήρκεσε λιγότερο από 5 λεπτά.
Δεν μου αρέσει το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης λόγω του τεράστιου μεγέθους του. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση η οργάνωση ήταν άψογη.
Περάσαμε το υπόλοιπο της αναμονής μας στο lounge της Turkish Airlines και κάνοντας βόλτα στα καταστήματα. Θα αφήσω όμως τις εντυπώσεις μου για το lounge και την πτήση ανταπόκρισης προς την Πράγα για την επόμενη κριτική μου.
Θα ταξίδευα ξανά με την Turkish Airlines;
Για 55.000 μίλια και 393 ευρώ, σίγουρα ναι.
Δεν εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα από το ίδιο το κάθισμα. Το βρήκα στενό, δεν έχει πολύ χώρο αποθήκευσης και δεν προσφέρει πραγματική ιδιωτικότητα από το διάδρομο.
Αν έπρεπε να επιλέξω με βάση αποκλειστικά το κάθισμα, θα έβαζα ψηλότερα στη βαθμολογία μου τη νέα Business Class της Air France και την Allegris της Lufthansa.
Ωστόσο, η Turkish Airlines αντισταθμίζει με το παραπάνω αυτό το μειονέκτημα με ό,τι συμβαίνει στην πραγματικότητα κατά τη διάρκεια της πτήσης.
Το φαγητό ήταν πάνω από το μέσο όρο. Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ υψηλού επιπέδου. Δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ για τίποτα, η καμπίνα ήταν καθαρή, όλα λειτουργούσαν κανονικά και το σύστημα ψυχαγωγίας κατά τη διάρκεια της πτήσης με κράτησε απασχολημένο για όλη τη διάρκεια της πτήσης χωρίς κανένα πρόβλημα.
Συνολικά λοιπόν; Το κάθισμα ήταν λίγο «μέτριο». Η υπόλοιπη πτήση ήταν σημαντικά καλύτερη.
Έμειναν ερωτήσεις;
Αν έχετε ερωτήσεις ή σχόλια σχετικά με το άρθρο...
Ωραία κριτική. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι τα καθίσματα φαίνονται πιο στενά και, ταυτόχρονα, φέρεται να υπάρχει έλλειψη χώρου αποθήκευσης, κάτι που είναι αρκετά περίεργο για διάταξη 1-2-1. Από τις φωτογραφίες, αντίθετα, φαίνεται ότι οι αποθηκευτικοί χώροι δίπλα στο κάθισμα είναι αρκετά μεγάλοι και φαρδιοί, οπότε μήπως η αίσθηση της στενότητας (είτε πραγματική είτε υποκειμενική) οφείλεται σε αυτό; Κατά τα άλλα, τα σκούρα χρώματα δεν θα με ενοχλούσαν· μερικές φορές η προσπάθεια να δημιουργηθεί μια αίσθηση πολυτέλειας με συνδυασμούς μαύρου και γκρι δεν μπορεί να αρέσει σε όλους. Συνολικά, μετά από τη φετινή εμπειρία μου με τη LOT στην κατηγορία C, το B787-9 μου φαίνεται λίγο βαρετό (στην πραγματικότητα, το μόνο ενδιαφέρον ήταν η αυτόματη σκίαση των παραθύρων και τα πραγματικά υπερμεγέθη παράθυρα), το A350 ήταν απλά κάπως καλύτερο (και σε επίπεδο αίσθησης) και μέχρι τώρα έχω πετάξει στην κατηγορία C μόνο σε διάταξη 2-2-2. (αν και μάλλον έχει να κάνει με τη συγκεκριμένη αίσθηση/εμπειρία, χάρη και στο πλήρωμα, καθώς και στο συγκεκριμένο φαγητό και την εξυπηρέτηση, οπότε δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς γιατί προτιμώ το A350 – σίγουρα η ησυχία εκεί ήταν εξαιρετικά καλή, αλλά δεν είναι μόνο αυτό).