Περίμενα αυτό το αεροπορικό εισιτήριο σχεδόν μέχρι την τελευταία στιγμή.

Ήθελα να οργανώσω το ταξίδι μου στο Μεξικό χρησιμοποιώντας δύο ξεχωριστά εισιτήρια μονής διαδρομής που είχα κερδίσει ως μπόνους. Την πτήση προς το Μεξικό με την Air France σε business class και την επιστροφή με την Turkish Airlines χρησιμοποιώντας μίλια από την Aegean.

Αλλά δεν μου άρεσε καθόλου η ιδέα να αγοράσω μόνο ένα εισιτήριο και μετά να μην ξέρω για αρκετές εβδομάδες πώς θα γυρίσουμε σπίτι.

Τελικά, δύο θέσεις έγιναν διαθέσιμες λίγο πριν από τις τρεις εβδομάδες πριν την αναχώρηση. Και η αναμονή άξιζε τον κόπο.

55.000 μίλια για μια πτήση σε business class από το Κανκούν στην Πράγα

Η Turkish Airlines συχνά διαθέτει επιπλέον θέσεις σταδιακά. Από την εμπειρία μου, όταν κάνετε κράτηση μέσω του προγράμματος Miles+Bonus της Aegean, αξίζει λοιπόν να ελέγχετε τη διαθεσιμότητα ακόμη και σχετικά λίγο πριν την αναχώρηση.

Είναι όμως μια διαδικασία που προκαλεί λίγο άγχος. Ειδικά αν χρειάζεστε δύο θέσεις και το ταξίδι σας αποτελείται από πολλά ξεχωριστά αεροπορικά εισιτήρια.

Τελικά, ολόκληρη η διαδρομή μας Κανκούν–Κωνσταντινούπολη–Πράγα κόστισε 55.000 μίλια συν 393 ευρώ ανά άτομο.

Τα τέλη συνολικού ύψους 393 ευρώ δεν είναι ακριβώς ευκαιρία. Ούτε εξαιρετικά, ούτε τρομερά.

Ωστόσο, για ένα εισιτήριο απλής μετάβασης σε business class από το Μεξικό προς την Πράγα, που κλείστηκε λίγο λιγότερο από τρεις εβδομάδες πριν το ταξίδι, μου φάνηκε ακόμα μια πολύ καλή προσφορά.

Ευτυχώς, είχα πολλά μίλια με την Aegean. Τα περισσότερα τα κέρδισα από πτήσεις business class με καλή σχέση ποιότητας-τιμής της Air India από το Μιλάνο στη Μελβούρνη, από μια πτήση πρώτης θέσης της Lufthansa από το Κάιρο στην Ιαπωνία, καθώς και από διάφορα μακρινά ταξίδια σε οικονομική θέση. Πιθανώς τα περισσότερα προήλθαν από μια πτήση με την Ethiopian Airlines από την Τζακάρτα στο Μάντσεστερ μέσω της Αντίς Αμπέμπα.

Δεν χρειάστηκε καν να καταφύγω στη μεταφορά RevPoints.

Και μας έμειναν μάλιστα αρκετά για το ταξίδι επιστροφής με την Emirates σε business class από την Ιαπωνία προς την Πράγα δύο μήνες αργότερα.

Αλλά ας επιστρέψουμε στο Κανκούν.

• Διαδρομή: Κανκούν CUN – Κωνσταντινούπολη IST
• Διάρκεια πτήσης: 12 ώρες και 15 λεπτά
• Θέση: 3E
• Αεροσκάφος: Boeing 787-9

Ένα Uber από το θέρετρο και check-in σε 2 λεπτά

Πήραμε ένα Uber από το Catalonia Resort προς το αεροδρόμιο και φτάσαμε περίπου 3 ώρες πριν την αναχώρηση.

Το check-in ήταν εξαιρετικό. Η Turkish Airlines διαθέτει ειδικό γκισέ για την Business Class και, στην πραγματικότητα, περάσαμε εκεί μόνο περίπου 2 λεπτά.

Το εισιτήριό μας δεν περιλάμβανε πρόσβαση μέσω της γρήγορης διαδρομής στον έλεγχο ασφαλείας στο Κανκούν, αλλά μας έδινε πρόσβαση στο lounge του συνεργάτη.

Το lounge στο Κανκούν; Μην παραμείνετε εκεί για πολύ ώρα

Το lounge στο αεροδρόμιο του Κανκούν είναι ένα από αυτά που σίγουρα δεν θα με έκανε να φτάσω νωρίτερα στο αεροδρόμιο.

Βρίσκεται σε ένα υπόγειο χωρίς παράθυρα, είναι αρκετά στενόχωρο και η ποικιλία φαγητού ήταν περιορισμένη. Δεν βρήκαμε την ατμόσφαιρα ιδιαίτερα ελκυστική, οπότε μείναμε εκεί μόνο για λίγο.

Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να πάμε για μερικά ψώνια της τελευταίας στιγμής γύρω από το αεροδρόμιο.

Πρώτη εντύπωση από την καμπίνα: κάπως «μέτρια»

Η επιβίβαση ξεκίνησε στην ώρα της και ήταν καλά οργανωμένη ανά ομάδες. Δεν υπήρχε χάος στην πύλη.

Πετάξαμε με ένα Boeing 787-9, το οποίο διαθέτει τη νεότερη business class της Turkish Airlines. Με την πρώτη ματιά, όμως, η καμπίνα μου φάνηκε λίγο ψυχρή.

Το μαύρο και το πολύ σκούρο γκρι κυριαρχούν στη χρωματική παλέτα. Κάποιοι μπορεί να το θεωρήσουν κομψό. Εμένα, όμως, μου φάνηκε μάλλον βαρετό.

Τα καθίσματα είναι διατεταγμένα σε διάταξη 1–2–1, οπότε κάθε επιβάτης έχει άμεση πρόσβαση στο διάδρομο. Καταφέραμε να εξασφαλίσουμε το τελευταίο διαθέσιμο ζευγάρι των λεγόμενων «καθισμάτων για νεόνυμφους» στη μέση.

Αν ταξιδεύετε ως ζευγάρι, αυτές είναι οι καλύτερες θέσεις στην καμπίνα. Καθόσαστε κοντά ο ένας στον άλλο και μπορείτε να συνομιλείτε κανονικά.

Το κάθισμα είναι μοντέρνο, αλλά αρκετά στενό

Ακόμα και αφού κάθισα στη θέση μου, η πρώτη μου εντύπωση δεν είχε αλλάξει και πολύ.

Αν αυτή ήταν η πρώτη μου πτήση σε business class, πιθανότατα θα ήμουν ενθουσιασμένος. Ωστόσο, έχοντας ταξιδέψει με άλλες αεροπορικές εταιρείες, το κάθισμα μου φάνηκε λίγο στενό.

Μου θύμισε τη business class της Hainan Airlines, αν και πιστεύω ότι η Turkish είναι ελαφρώς καλύτερη. Ωστόσο, η Allegris της Lufthansa ή η νέα business class της Air France διαθέτουν ένα σημαντικά καλύτερο «υλικό προϊόν».

Το κάθισμα είναι σχετικά στενό και δεν υπάρχει πολύς αποθηκευτικός χώρος γύρω του. Τα καθίσματα δίπλα στο παράθυρο, τουλάχιστον όταν τα κοιτάζει κανείς από το διάδρομο, μου φάνηκαν λίγο πιο ευρύχωρα.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα είναι η ιδιωτικότητα. Δεν υπάρχει πόρτα ή ουσιαστικό διαχωριστικό που να σας χωρίζει από το διάδρομο.

Τουλάχιστον υπάρχει ένα πτυσσόμενο πλαστικό διαχωριστικό ανάμεσα στα δύο μεσαία καθίσματα. Φυσικά, δεν το χρειαστήκαμε. Αλλά αν κάθεστε δίπλα σε έναν άγνωστο, ουσιαστικά δεν θα είστε ορατοί ο ένας στον άλλο.

Κατά τα άλλα, δεν έχω πολλά να επικρίνω σχετικά με το εσωτερικό του αεροσκάφους. Ήταν πεντακάθαρο, τα καθίσματα φαίνονταν μοντέρνα και όλα λειτουργούσαν.

Η οθόνη έχει καλό μέγεθος και, πάνω απ’ όλα, ανταποκρίνεται πολύ γρήγορα. Τα ακουστικά ήταν επίσης καλά.

Το πλήρωμα ήταν λίγο απόμακρο, αλλά η εξυπηρέτηση ήταν άψογη

Αρχικά, το πλήρωμα μου φάνηκε λίγο απόμακρο. Ίσως λίγο υπερβολικά «σνομπ» και αυστηρά προσκολλημένο στους κανόνες.

Δεν ήταν δυσάρεστοι. Απλά μην περιμένετε το χαλαρό και φιλικό ύφος που συναντάτε μερικές φορές σε άλλες αεροπορικές εταιρείες.

Η εξυπηρέτηση, ωστόσο, ήταν εξαιρετική. Εδώ είναι που η Turkish Airlines αποδεικνύει πραγματικά γιατί η business class της έχει τόσο καλή φήμη.

Ο σεφ εν πτήσει είναι επίσης μια ωραία πινελιά. Βέβαια, εν μέρει είναι και λίγο θέαμα. Όμως ταιριάζει καλά με τη συνολική εξυπηρέτηση και δίνει καλή εντύπωση.

Ένα υπέροχο σετ προϊόντων περιποίησης

Ως συλλέκτης τσαντών με προϊόντα περιποίησης, η Turkish Airlines με ενθουσίασε πραγματικά!

Δίνουν σε καθέναν από εμάς ένα σετ προϊόντων περιποίησης που διαφέρει ελαφρώς – μαύρο για τους άνδρες και μπεζ για τις γυναίκες.

Επιπλέον, η τσάντα είναι πολύ ωραία και πρακτική. Ωστόσο, περιέχει βασικά μόνο τα συνηθισμένα είδη, όπως μάσκα ύπνου, κάλτσες, οδοντόκρεμα και οδοντόβουρτσα, καθώς και ενυδατικές κρέμες.

Εκτός από το σετ περιποίησης, μας περιμένει στο κάθισμα ο κλασικός συνδυασμός μαξιλαριού, κουβέρτας και παντοφλών (πολύ άνετων),

Το φαγητό ήταν το καλύτερο μέρος ολόκληρης της πτήσης

Ακόμη και πριν την απογείωση, μας πρόσφεραν ένα ποτό καλωσορίσματος και ένα υγρό μαντηλάκι.

Στη συνέχεια, το πλήρωμα μοίρασε το μενού, το οποίο κρατήσαμε μαζί μας καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης και το χρησιμοποιήσαμε για να επιλέξουμε τόσο το δείπνο όσο και το πρωινό μας.

Με εξέπληξε η αρκετά εκτεταμένη ποικιλία κρασιών και αποσταγμάτων, αλλά δεν υπήρχαν καθόλου κοκτέιλ.

Μετά την απογείωση, μας σερβίρησαν μερικά μικρά καναπεδάκια. Στη συνέχεια, μας πρόσφεραν ένα ακόμα ποτό με ξηρούς καρπούς, και μόνο μετά από αυτό ξεκίνησε η πραγματική σερβιρίσματος του γεύματος.

Όλα σερβιρίστηκαν σταδιακά. Δεν υπήρξαν μεγάλες καθυστερήσεις, αλλά ταυτόχρονα δεν είχαμε την αίσθηση ότι το πλήρωμα προσπαθούσε να ολοκληρώσει το σερβίρισμα όσο το δυνατόν γρηγορότερα.

Το μενού πρόσφερε πολλές επιλογές και οι δύο επιλέξαμε τα γεύματά μας χωρίς κανένα πρόβλημα.

Μου άρεσε επίσης πολύ το σερβίρισμα του τραπεζιού με ένα μικρό ψεύτικο κερί. Είναι βέβαια λίγο χαζό, αλλά ακριβώς τέτοιες λεπτομέρειες είναι που μπορούν να κάνουν την ατμόσφαιρα στο πλοίο πιο ευχάριστη.

Μετά τη σούπα ήρθε το κύριο πιάτο. Επέλεξα το μοσχάρι και ήταν απολύτως υπέροχο.

Τα επιδόρπια ήταν επίσης πολύ καλά. Είχαν υπέροχη γεύση, αλλά δεν ήταν υπερβολικά βαριά. Μετά το γεύμα, δεν ένιωσα ότι θα περνούσα ώρες ξαγρυπνώντας αντί να κοιμηθώ.

Μας έδωσαν το δικό μας μπουκάλι νερό για τη νύχτα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης, ποτά και μικρά σνακ, όπως πατατάκια ή ξηροί καρποί, ήταν επίσης διαθέσιμα δωρεάν στην κουζίνα του αεροσκάφους.

Δεν τα χρησιμοποιήσαμε. Μετά το πλήρες γεύμα, δεν υπήρχε πλέον ανάγκη.

Δεν κοιμήθηκα πολύ καλά, αλλά αυτό δεν οφειλόταν αποκλειστικά στο κάθισμα

Μόλις το κάθισμα αναδιπλώθηκε σε κρεβάτι, έγινε για άλλη μια φορά σαφές ότι είναι αρκετά στενό. Αυτό το παρατήρησα κυρίως στον χώρο για τα πόδια.

Ταυτόχρονα, όμως, δεν ήμουν καθόλου κουρασμένος. Και φυσικά, δεν μπορώ να κατηγορήσω την Turkish Airlines γι’ αυτό.

Τελικά, δεν κοιμήθηκα και πολύ. Αλλά ακόμα και κατά τη διάρκεια των περίπου 12 ωρών, δεν βαρέθηκα.

Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, δεν είδα ούτε ένα από τα βίντεο που είχα κατεβάσει. Το σύστημα ψυχαγωγίας κατά τη διάρκεια της πτήσης ήταν αρκετό για να με κρατήσει απασχολημένο για όλη τη διάρκεια της πτήσης.

Η επιλογή ταινιών και τηλεοπτικών σειρών ήταν καλή, η οθόνη ανταποκρινόταν γρήγορα και δεν είχα κανένα πρόβλημα με τα χειριστήρια. Πράγμα που, στην πραγματικότητα, αποτελεί μεγάλο έπαινο για ένα σύστημα ψυχαγωγίας κατά τη διάρκεια της πτήσης.

Ένα φανταστικό ποτό αποτοξίνωσης και ένα πολύ καλό πρωινό

Πριν από το πρωινό, το πλήρωμα σέρβιρε ένα ποτό αποτοξίνωσης. Και ήταν φανταστικό.

Στη συνέχεια, έφαγα λίγο γιαούρτι με γρανόλα. Ένα ελαφρύ, απλό και πολύ νόστιμο πρωινό πριν την προσγείωση.

Η κοπέλα μου επέλεξε μια ομελέτα με πατάτες, η οποία ήταν επίσης καλή. Μόνο ο καφές δεν ήταν στο ύψος των προσδοκιών.

Ένα μικρό κουτί σοκολατάκια ήταν η τέλεια πινελιά για την πτήση. Άλλο ένα μικρό πράγμα που δεν έχει καμία σημασία, αλλά είναι μια ωραία λεπτομέρεια.

Κατευθείαν στη γραμμή ταχείας εξυπηρέτησης κατά την άφιξη

Μετά την προσγείωση στην Κωνσταντινούπολη, είχαμε περίπου 6 ώρες αναμονής πριν από την πτήση μας για την Πράγα.

Πρώτα, όμως, έπρεπε να περάσουμε από τον έλεγχο ασφαλείας για τους επιβάτες με ανταπόκριση. Υπάρχει μια ειδική γρήγορη λωρίδα για την business class, και η όλη διαδικασία διήρκεσε λιγότερο από 5 λεπτά.

Δεν μου αρέσει το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης λόγω του τεράστιου μεγέθους του. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση, η οργάνωση ήταν άψογη.

Περάσαμε το υπόλοιπο της αναμονής μας στο lounge της Turkish Airlines και κάνοντας βόλτες στα καταστήματα. Θα αφήσω όμως τις σκέψεις μου για το lounge και την πτήση ανταπόκρισης προς την Πράγα για την επόμενη κριτική μου.

Θα ταξίδευα ξανά με την Turkish Airlines;

Για 55.000 μίλια και 393 ευρώ, σίγουρα ναι.

Δεν εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα από το ίδιο το κάθισμα. Το βρήκα στενό, δεν διαθέτει πολύ χώρο αποθήκευσης και δεν προσφέρει καμία ουσιαστική ιδιωτικότητα από το διάδρομο.

Αν έπρεπε να επιλέξω με βάση αποκλειστικά το κάθισμα, θα έβαζα ψηλότερα στη λίστα μου τη νέα Business Class της Air France και την Allegris της Lufthansa.

Ωστόσο, η Turkish Airlines αντισταθμίζει με το παραπάνω αυτό το μειονέκτημα με ό,τι συμβαίνει στην πράξη κατά τη διάρκεια της πτήσης.

Το φαγητό ήταν πάνω από το μέσο όρο. Η εξυπηρέτηση ήταν πολύ υψηλού επιπέδου. Δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ για τίποτα, η καμπίνα ήταν καθαρή, όλα λειτουργούσαν σωστά και το σύστημα ψυχαγωγίας κατά τη διάρκεια της πτήσης με κράτησε απασχολημένο για όλη τη διάρκεια της πτήσης χωρίς κανένα πρόβλημα.

Συνολικά λοιπόν; Το κάθισμα ήταν λίγο «μέτριο». Η υπόλοιπη πτήση ήταν σημαντικά καλύτερη.