Μετά την πρόσφατη εμπειρία μου από το ταξίδι με το νυχτερινό τρένο από το Τσιάνγκ Μάι προς τη Μπανγκόκ στην Ταϊλάνδη, σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα να δοκιμάσω και ένα τρένο με κουκέτες στο Βιετνάμ.

Δεν ήταν ακριβώς έτσι.

Αγόρασα ένα εισιτήριο δεύτερης θέσης σε κουπέ με κρεβάτια από το Ανόι προς το Ντα Νανγκ.

Το ταξίδι μου με λίγα λόγια

Ταξίδεψα τον Οκτώβριο του 2026 με το τρένο αριθ. SE3.

• Διαδρομή:Ανόι –> Ντα Νανγκ
• Θέση:2η θέση, κλιματιζόμενο κουπέ με 4 κουκέτες (soft sleeper)
• Τιμή:1.428.000 VND για κάτω κουκέτα
• Διάρκεια ταξιδιού: 16 ώρες
• Δρομολόγια:αναχώρηση 19:05, άφιξη 11:05 την επόμενη μέρα

Περίμενα κάτι σαν ανοιχτό βαγόνι με μεμονωμένες κουκέτες, παρόμοιο με αυτά της Ταϊλάνδης.

Αντ' αυτού, μου δόθηκε ένα κλειστό κουπέ για τέσσερα άτομα χωρίς καμία απολύτως ιδιωτικότητα. Αυτό πραγματικά δεν ήταν καθόλου καλό.

Γιατί πήρα το τρένο και δεν πέταξα;

Στην πραγματικότητα, απλώς για να δω πώς είναι να ταξιδεύεις με τρένο.

Πήγαινα στο Βιετνάμ κυρίως για να κάνω κριτική για την πρώτη απευθείας πτήση της VietJetAir από την Πράγα προς το Ανόι.

Έτσι, οργάνωσα το ταξίδι μου έτσι ώστε να γνωρίσω καλά το Ανόι και να κάνω ένα νυχτερινό ταξίδι με τρένο.

Από πρακτική άποψη, δεν νομίζω ότι το ταξίδι με τρένο από το Ανόι στο Ντα Νανγκ έχει κανένα νόημα:

• οι πτήσεις πραγματοποιούνται κατά μέσο όρο 3–4 φορές την ώρα
• η τιμή ενός αεροπορικού εισιτηρίου είναι συνήθως χαμηλότερη από αυτή ενός εισιτηρίου τρένου
• η πτήση διαρκεί 1,5 ώρα, σε σύγκριση με ένα ταξίδι 16 ωρών με το τρένο

Και, στην πραγματικότητα, ούτε το επιχείρημα ότι εξοικονομείς μια διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο με πείθει. Παρόλο που ταξιδεύεις ενώ κοιμάσαι, δεν θα φτάσεις στο Ντα Νανγκ το πρωί. Θα φτάσετε λίγο πριν το μεσημέρι, κάτι που θα μπορούσατε να πετύχετε και με μια πρωινή πτήση. Και η διαμονή στο Βιετνάμ μπορεί να είναι πολύ φθηνή. Μπορείτε εύκολα να βρείτε ένα δωμάτιο με ιδιωτικό μπάνιο για 12 ευρώ.

Δείτε τις τιμές ξενοδοχείων στο Βιετνάμ

Πώς αγόρασα το εισιτήριό μου και πόσο μου κόστισε

Η αγορά εισιτηρίων τρένου στο Βιετνάμ είναι πολύ απλή.

Χρησιμοποίησα την επίσημη ιστοσελίδα των Βιετναμέζικων Σιδηροδρόμων,dsvn.vn, για να κάνω την αγορά μου.

Η αγγλική έκδοση της ιστοσελίδας λειτούργησε χωρίς προβλήματα, και η πληρωμή με τη διεθνή μου κάρτα πραγματοποιήθηκε επίσης χωρίς προβλήματα (χρησιμοποιώ Revolut).

Αν η ιστοσελίδα των Σιδηροδρόμων του Βιετνάμ δεν λειτουργεί για εσάς, σας προτείνω την αξιόπιστη μηχανή αναζήτησης 12go.asia, μέσω της οποίας μπορείτε επίσης να αγοράσετε εισιτήρια τρένου και λεωφορείου σε όλη την Ασία.

Έλαβα έναν σύνδεσμο για το εισιτήριο μέσω email, τον οποίο μπορείτε στη συνέχεια να κατεβάσετε ως αρχείο PDF στο κινητό σας.

Δεν χρειάζεται να εκτυπώσετε τίποτα ούτε να το ανταλλάξετε με έντυπο εισιτήριο στο εκδοτήριο.

Κατά την επιβίβαση στο τρένο (στην περίπτωσή μου, ενώ βρισκόμουν ήδη μέσα στο κτίριο του σταθμού), αρκεί να δείξετε τον κωδικό QR. Δεν έγιναν έλεγχοι εισιτηρίων στο τρένο κατά τη διάρκεια της διαδρομής.

Κατεβάστε το εισιτήριό σας εκ των προτέρων, ώστε να έχετε πρόσβαση στον κωδικό QR ακόμη και χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο.

Τιμή και κράτηση εκ των προτέρων

Οι τιμές δεν είναι δυναμικές, οπότε θα πληρώσετε το ίδιο ποσό είτε κάνετε κράτηση 20 ημέρες νωρίτερα είτε μόλις 1 ημέρα νωρίτερα.

Πλήρωσα 1.428.000 VND για το κάτω κρεβάτι.

Η προκράτηση ποικίλλει ανάλογα με την υπηρεσία και τη διάρκεια του ταξιδιού. Για τα τρένα μεγάλων αποστάσεων, τα εισιτήρια συχνά διατίθενται προς πώληση περίπου 60–90 ημέρες πριν την αναχώρηση, αλλά τα εισιτήρια για μεμονωμένα τμήματα της διαδρομής ενδέχεται να γίνουν διαθέσιμα αργότερα. Αν θέλετε μια συγκεκριμένη κάτω κουκέτα, θα σας συνιστούσα να την κλείσετε μόλις γίνει διαθέσιμη.

• Μάθετε περισσότερα για τις εσωτερικές μετακινήσεις στο Βιετνάμ

Πού να βρείτε ντους πριν την αναχώρηση

Μια απογευματινή αναχώρηση έχει πάντα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά της.

Έχεις όλη τη μέρα στη διάθεσή σου για να εξερευνήσεις την πόλη. Αλλά ταυτόχρονα… μετά από μια ολόκληρη μέρα εξερεύνησης της πόλης, εγώ προσωπικά χρειάζομαι πάντα ένα ντους.

Ειδικά πριν από ένα ταξίδι 16 ωρών με το τρένο.

Σε αντίθεση με τους σταθμούς στην Ταϊλάνδη, ο κεντρικός σταθμός του Ανόι δεν διαθέτει ντους.

Χρησιμοποίησα τις θυρίδες αποσκευών εδώ για 50.000 VND για 4 ώρες (μόνο μετρητά!), ενώ υπάρχουν επίσης μερικές αρκετά καθαρές τουαλέτες που διατίθενται δωρεάν.

Υπάρχει ένα καφέ με ένα μικρό κατάστημα, αλλά είναι αρκετά ακριβό, οπότε θα πρότεινα αντ’ αυτού ένα από τα συνηθισμένα καταστήματα ψιλικών, όπως το Circle K.

Ωστόσο, δεν υπάρχει ντους εδώ.

Ομολογώ ότι είμαι λίγο «πριγκίπισσα» σε τέτοια θέματα, οπότε έκανα κράτηση για μία διανυκτέρευση στο φθηνότερο ξενοδοχείο κοντά στο σταθμό – συγκεκριμένα, στο MyHaus Apartment.

Μέσω του Booking, το δωμάτιο κοστίζει περίπου 21 ευρώ, αλλά όταν έφτασα εκεί, συμφώνησα με τον ρεσεψιονίστ ότι ήθελα απλώς να χρησιμοποιήσω το ντους και κατέληξα να πληρώσω 400.000 VND σε μετρητά.

Πρώτες εντυπώσεις από το κουπέ μου: μηδενική ιδιωτικότητα

Η επιβίβαση πραγματοποιείται 45 λεπτά πριν την αναχώρηση.

Το βαγόνι μου, το νούμερο 11, βρίσκεται ακριβώς στο τέλος του τρένου. Από έξω, τα βαγόνια φαίνονται καθαρά και περιποιημένα.

Στη γραμμή SE3 που παίρνω (ένα από τα εξπρές τρένα Ανόι–Σαϊγκόν), δεν υπάρχει βαγόνι πρώτης θέσης, μόνο βαγόνια δεύτερης θέσης με κουκέτες ή καθίσματα.

Ενώ στην Ταϊλάνδη, για παράδειγμα, οι κουκέτες δεύτερης θέσης βρίσκονται σε κοινόχρηστο ανοιχτό βαγόνι, εδώ υπάρχουν διαμερίσματα για τέσσερα άτομα. Δύο κουκέτες στο κάτω μέρος, δύο στο πάνω μέρος.

Προτιμώ σίγουρα την ταϊλανδέζικη εκδοχή. Παραδόξως, εκεί υπάρχει στην πραγματικότητα πολύ περισσότερη ιδιωτικότητα.

Στα ταϊλανδέζικα τρένα, κάθε κουκέτα χωρίζεται από το διάδρομο με μια αρκετά αδιαφανή κουρτίνα.

Αυτό έλειπε εντελώς από το τρένο μου στο Βιετνάμ. Σε ένα κουπέ με τέσσερις κουκέτες, δεν υπάρχει απολύτως καμία ιδιωτικότητα.

Επιπλέον, οι τοίχοι και οι πόρτες του κουπέ δεν είναι καθόλου ηχομονωμένοι, οπότε μπορώ ακόμα να ακούω τους θορύβους από ολόκληρο το βαγόνι. Αυτό αναιρεί εντελώς για μένα οποιοδήποτε πλεονέκτημα της ύπαρξης ενός κουπέ.

Πώς είναι οι τουαλέτες;

Το πρώτο πράγμα που πάω να ελέγξω είναι πώς είναι οι τουαλέτες. Άλλωστε, κατά τη διάρκεια των 16 ωρών, πιθανότατα θα χρειαστεί να τις χρησιμοποιήσω αρκετές φορές.

Κάθε βαγόνι διαθέτει δικό του νιπτήρα με καθρέφτη, κάτι που είναι πολύ βολικό για πράγματα όπως το βούρτσισμα των δοντιών.

Υπάρχει επίσης μια κανονική τουαλέτα. Αρχικά είναι αρκετά καθαρή, αλλά με την πάροδο του χρόνου η κατάστασή της επιδεινώνεται, καθώς κανείς δεν την καθαρίζει κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Επιπλέον,ο χώρος στην τουαλέταείναι πραγματικά πολύ περιορισμένος. Μόλις που χωράω εκεί μέσα, παρόλο που είμαι 175 εκατοστά ψηλός και δεν είμαι ιδιαίτερα υπέρβαρος.

Πού είναι το βαγόνι-εστιατόριο;

Έχω διαβάσει σε διάφορες αναρτήσεις σε φόρουμ και άρθρα ότι σχεδόν όλα τα βιετναμέζικα τρένα διαθέτουν βαγόνια-εστιατόρια.

Λοιπόν, σίγουρα όχι στο δικό μου. Για να είμαι ειλικρινής, το περίμενα πραγματικά, και εκτός από λίγο νερό και δύο μήλα, δεν αγόρασα καθόλου φαγητό.

Μίλησα με έναν ντόπιο που ταξίδευε μαζί μου στο κουπέ για τα βαγόνια-εστιατόρια, και εκείνος επέμενε ότι δεν είχε δει ποτέ κανένα στο Βιετνάμ. Προφανώς, ταξιδεύει μία φορά το μήνα, οπότε δεν είμαι σίγουρος.

💬 Έχετε προσωπική εμπειρία από ταξίδια με τρένο στο Βιετνάμ; Έχετε μπει ποτέ σε παραδοσιακό βαγόνι-εστιατόριο; Πείτε μου στα σχόλια, ευχαριστώ!

Δεν θα πεινάσετε, πάντως.

Αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, οι συνοδοί περπατούν στο διάδρομο με καροτσάκια φαγητού:

• το βράδυ και το πρωί με σούπα φό (αν και οι ντόπιοι με είχαν προειδοποιήσει να μην τη δοκιμάσω, οπότε δεν τη δοκίμασα)
• και σε τυχαία διαστήματα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού με αρτοσκευάσματα, γλυκά, αποξηραμένο κρέας και ποτά

Κάθε βαγόνι διαθέτει τουλάχιστον έναν αυτόματο πωλητή με κρύο και ζεστό πόσιμο νερό.

Έφαγα «μπαν μί» δύο φορές, αλλά δεν θα σας πω ψέματα – δεν ήταν ούτε κατά διάνοια τόσο καλό όσο το «μπαν μί» που βρίσκεις στους δρόμους του Ανόι. Απλώς ένα ξηρό ψωμάκι, που περιστασιακά είχε γέμιση με κρέας.

Για να το συνοδεύσω, το πρωί ήπια έναν τυπικό βιετναμέζικο καφέ με συμπυκνωμένο γάλα, ο οποίος ήταν πολύ πιο απολαυστικός.

Πώς κοιμήθηκα στο τρένο

Δεν θα σας πω ψέματα, αλλά κοιμήθηκα πολύ άσχημα.

Πρώτα, τα θετικά:

• ένα μακρύ και φαρδύ κρεβάτι
• καθαρά κλινοσκεπάσματα
• η δυνατότητα να σβήσετε το φωτισμό στο διαμέρισμα (μπορείτε να ανάψετε το δικό σας κομοδίνο)

Δυστυχώς, όμως, τα αρνητικά ήταν πολύ περισσότερα:

• καμία ιδιωτικότητα (ούτε καν κουρτίνα δίπλα στο κρεβάτι)
• καμία ηχομόνωση: ακούγονται απολύτως τα πάντα από τον διάδρομο και τα γειτονικά κουπέ
• καμία κατάλληλη κουβέρτα, μόνο λεπτά κλινοσκεπάσματα
• ένα πολύ άβολο ταξίδι: οι σιδηροδρομικές γραμμές δεν έχουν εκσυγχρονιστεί και τα βαγόνια είναι αρκετά παλιά, οπότε το τρένο πραγματικά ταλαντεύεται και τραντάζεται καθ’ όλη τη διαδρομή
• μόνο μία πρίζα σε ολόκληρο το κουπέ

Ο κλιματισμός φαινόταν να είναι ρυθμισμένος σε μια πολύ πιο άνετη θερμοκρασία από ό,τι συμβαίνει συνήθως στα τρένα της Ταϊλάνδης, για παράδειγμα.

Η θερμοκρασία στο κουπέ παρέμεινε μεταξύ 22 και 24 °C καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού, αλλά παρόλα αυτά, θα έπαιρνα μαζί μου ένα πουλόβερ, μακρύ παντελόνι ή έναν υπνόσακο.

Στην πραγματικότητα, μερικές φορές ένιωθα αρκετά κρύο κάτω από τη λεπτή κουβέρτα.

Συνολικά, κοιμήθηκα περίπου 4 ώρες κατά τη διάρκεια του 16ωρου ταξιδιού. Λοιπόν, την επόμενη φορά σίγουρα θα ταξιδέψω με αεροπλάνο και θα διανυκτερεύσω σε ξενοδοχείο – ακόμα και σε κάποιο φθηνό, αν χρειαστεί.

• Δείτε ξενοδοχεία στο Ντα Νανγκ
• Δείτε ξενοδοχεία στο Ανόι

Ένα κρεβάτι, ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας

Ενώ στα τρένα με κουκέτες στην Ταϊλάνδη, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι συνήθης πρακτική τα κρεβάτια ή οι κουκέτες να αναδιπλώνονται σε καθίσματα κατά τη διάρκεια της ημέρας, αυτό δεν ισχύει στα βιετναμέζικα τρένα.

Οι κουκέτες στα κουπέ είναι σταθερές: δεν μπορούν να αναδιπλωθούν σε καθίσματα.

Γι’ αυτό, για παράδειγμα, συνιστώ ανεπιφύλακτα να κάνετε κράτηση για κάτω κουκέτα αν ταξιδεύετε μόνος.

Σε αυτή την περίπτωση, μπορείτε να παραμείνετε καθισμένοι στο «δικό σας» κρεβάτι ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας και να απολαύσετε ανεμπόδιστη θέα από το παράθυρο.

Αν κάθεστε στο πάνω κρεβάτι, θα πρέπει να είστε αρκετά τυχεροί ώστε να βρείτε κάποιον συνεπιβάτη που θα σας επιτρέψει να καθίσετε κάτω κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Διαφορετικά, θα πρέπει να περάσετε όλη την ημέρα ξαπλωμένοι στο πάνω κρεβάτι με πολύ περιορισμένη θέα προς τα έξω.

Το πιο όμορφο τμήμα της διαδρομής: Χουέ–Ντα Νανγκ

Επέλεξα σκόπιμα ένα τρένο που θα διέσχιζε ένα σχετικά μονότονο, επίπεδο τμήμα της διαδρομής ενώ ήταν ακόμα σκοτεινά, και στη συνέχεια, μόλις ξημέρωσε, ένα από τα ομορφότερα τμήματα του βιετναμέζικου σιδηροδρομικού δικτύου.

Αυτό το τμήμα διασχίζει το πέρασμα Χάι Βαν, ανάμεσα στην ιστορική πόλη Χουέ και την παραθεριστική πόλη Ντα Νανγκ.

Εδώ, η γραμμή σιδηροδρόμου ανηφορίζει και κατηφορίζει αρκετά απότομα κατά μήκος της εντυπωσιακής ακτογραμμής.

Η θέα προς τη θάλασσα, την απόκρημνη ακτογραμμή και τα πυκνά δασωμένα βουνά είναι μαγευτική.

Μου άρεσε πολύ αυτή η διαδρομή, αλλά θα ήταν απολύτως αρκετό να διανύσω με ποδήλατο μόνο αυτό το τμήμα 3 ωρών από το Χουέ στο Ντα Νανγκ ή αντίστροφα.

Τι να πάρετε μαζί σας στο τρένο

Σίγουρα θα τα έπαιρνα μαζί μου σε ένα μακρύτερο ταξίδι με το τρένο.

1. Άφθονο φαγητό και ποτό. Ένα καροτσάκι με αναψυκτικά και σνακ περνάει πράγματι από το τρένο κατά καιρούς, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί απλώς μια προσωρινή λύση: ψωμάκια, μπισκότα και παρόμοια.
2. Ζεστά ρούχα. Μια λεπτή κουβέρτα σε ένα κλιματιζόμενο βαγόνι μπορεί να μην είναι αρκετή για όλους.
3. Ωτοασπίδες. Συχνά θα ακούτε το χαρακτηριστικό κροτάλισμα του τρένου, αλλά κυρίως τον θόρυβο από τους άλλους επιβάτες.
4. Μια μεγάλη πετσέτα ή ένα κομμάτι ύφασμα για να το χρησιμοποιήσετε ως παραβάν, αν θέλετε λίγη ιδιωτικότητα. Οι κουκέτες δεν διαθέτουν δικές τους κουρτίνες.

Νυχτερινό τρένο ή αεροπλάνο;

Στο Βιετνάμ, θα προτιμούσα το αεροπλάνο.

Τελικά, το νυχτερινό τρένο σε αυτή τη διαδρομή δεν είχε κανένα νόημα για μένα.

Δεν κοιμήθηκα καθόλου (και νομίζω ότι ακόμα και οι ταξιδιώτες που έχουν συνηθίσει τα μακρινά νυχτερινά ταξίδια θα είχαν πρόβλημα με αυτό), και δεν έκανα καμία οικονομία σε σύγκριση με το αεροπλάνο (στην πραγματικότητα, το εισιτήριο του τρένου ήταν πιο ακριβό από το αεροπορικό εισιτήριο).

Και, στην πραγματικότητα, δεν αξιοποίησε ούτε τον χρόνο που πέρασα ταξιδεύοντας κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Δεν έφτασα στο Ντα Νανγκ το πρωί, ώστε να έχω όλη τη μέρα στη διάθεσή μου για να εξερευνήσω την πόλη, αλλά μόλις λίγο πριν το μεσημέρι.

Θα μπορούσα εύκολα να το είχα καταφέρει αυτό με μια πρωινή πτήση από το Ανόι.

Έτσι, όσον αφορά εμένα:

• σίγουρα αξίζει να πάρεις το τρένο από το Ντα Νανγκ προς το Χουέ – η διαδρομή είναι πανέμορφη και διαρκεί 3 ώρες
• δεν έχει νόημα να ταξιδέψεις τη νύχτα – για μένα, ήταν άβολο, ακριβό και η εμπειρία ήταν πολύ χειρότερη από ό,τι σε ένα τρένο στην Ταϊλάνδη